Valsolda Sprueche
La Valsolda: I Detti, le Filastrocche e i Proverbi
Il Tempo
- L'invérnu la mai mangiaa 'l lüff.
- L'acqua d'agost la rinfresca 'l bosch.
- Quant la Bolgia la g'ha 'l capell, mola la ranza e ciapa 'l restell.
- Se 'l piööf per la Scienza, per 40 dì sem miga senza.
- Se ‘l fa bel al dì de la Seriöla de l’invernu semm föra, ma se 'l piööf o ‘l tira vent, in de l'invernu semm 'mò dent.
- L’acqua de la val, la bagna gnanca la coa al gal.
- Natal al soo, Pasqua al fööch.
- Al laach l’è de aqua, i muntagn i è tacà giò, a la longa al piööf.
- Quant al so 'l torna indré, la matina acqua ai péé.
- La neef nuembrina per tütt l’invernu la ma ruina.
- Fina al quaranta de macc gh'è de miga sbiutas
- A Natal l'è 'n sbadec d'en gal, per S.Antoni l'è ‘n'ureta, per la quartascia l'è ‘n'urascia.
- Al soo de genéé fa cantà duminéé.
Vizi e virtù
- Ta séé sincer cum'è l'acqua di fasöö.
- Fà 'l mestéé del Michelasc: mangia, bééf e nà a spass.
- Al diaul al fa i pügnat, ma miga i qùerc.
- Ta see un qùerc che va ben su tütt i pügnatt.
- La vöia de lavurà l'a mè scapada, ga som curü a dré, lù pü ciapàda; oh, vöia de laura saltami addosso, adess lavora ti che mi non posso.
- Ta se bon per i cai.
- Sa cugnoss puséé un busaart che un zopp
- Per ves un bon busaart, ga vöö 'na gran memoria.
- I ball i è bon de fa büi.
- Vantes cavagna rota che te ghéé un bel manech.
- Ta se gnanca bon de fa la O col bicer.
Sulla Vita
- Penso e ripenso e nel pensar ricavo che l'è mei scampà de ciola, che n'ha a murì de bravu.
- Sa stava mei quand sa stava pegiu.
- Vegnerà i temp: omen senza parola, donn senza vergogna, muntagn senza legn.
- Agì ben l’è un bucon de lecaard.
- Var püséé 'na volta fall che cent a dill.
- Al pan di altri 'l ga set crost e pö amò 'n crustin.
- Var püséé 'n ööf incöö che 'na galina dumann.
- La tropa cunfidenza la fa pert la riverenza.
- In du ga n'è an va.
- L'asen de Barlanscina quand l'è sira al s'ancamina.
- Chi ga 'l pan ga miga i deenc, chi ga i deenc ga miga 'l pan.
- Var püséé 'n granin de péver ch'el mol d'un zuc.
- Gio l’om, giò al dom.
- Met miga giò smergess.
- Fa e desfà l’è tütt laurà.
- Ta daroo un nagutin d’oor
- La dis anca la sacra scrittüra, de fa laurà i vecc chi g'à la pell düra.
La Salute
- Chi cüra la propria pell, cüra 'n gran castell.
- Aria de fesüra la porta a la sepultüra.
- Fina al quaranta de macc gh'è de miga sbiutas.
- I cavii de copa, i fa tegni vert la boca.
La religione
- S. Antoni de la barba bianca famm truvà quel che ma manca.
- Sota la capa del campanin, mancherà mai né pan, né vin.
- Piva, piva, l’oli d’uliva,
- gnaca gnaca, l’oli che taca,
- l’è ‘l Bambin che porta i beléé, l’è la mam che spent i danéé.
- Cantà e purtà la croos.
- Laurà per la gesa di fraa.
I Valsoldesi
- Castell l'è sü 'n d'un sass e po’ sta sü dumà cü che nass, e se riva 'n furestéé, 'l vegn tratàà cumè 'n giüdéé.
- Cü de Locc i è giò ‘n d'un böcc a mangià pulenta e piöcc.
- Sciuch de’ Bugas,
- Fasulott de Bugas de Sora
- Cagadoo de Oria
- Burnisai de Sammaa
- Gat de Cresögn
- Bucin de Locc
- Bechett de Dran
- Canaul de Puria
- Sturnei de Das
- Scigol de Castell
Sulla Natura
- A San Giuan i scerees i g‘à denta ‘l giann.
- Chi ben ranza e ben réstèla, 'l mantegn la vaca e la vedela.
- Se l’urbesina la ga vedess e la serenela la ga sentess poca gent al mond a ga saress.
Il cibo
- La boca l'è miga straca se la sà miga de vaca.
- Pan e noos mangia de spoos.
- La galina in cà la cuntinua a becà.
- Ta meti a pan e pesin.
Uomini e donne
- I cà i è fai de sass, i g'à tücc i sò frécass.
- Dona gioina e omm vecc impienis la cà e anca 'l tecc.
- Bei in fasa, brut in piaza
Non sensi
- Al Barbapedana al gh'eva un gilè senza 'l davanti e cun via al dedré, l'eva 'n gilè lonc una spana, l'eva 'l gilè del Barbapedana.
- Man morta pica süla porta, pica sül purtonn, ciapà 'n bel sgiafonn.
- Crapa pelada l'à fai i turtei, ga na da miga ai sò fradei, I sò fradei i à fai la fritada ga na miga dai a crapa pelada.
Osten
Osten, bel Osten,
paes de la disfurtüna:
d’invernu senza soo,
d’estàà senza lüna.
Osten, bel Osten,
paes de la valada,
chi vö tö ‘n gialdon
a Osten se ne vada.
paes de la disfurtüna:
d’invernu senza soo,
d’estàà senza lüna.
Osten, bel Osten,
paes de la valada,
chi vö tö ‘n gialdon
a Osten se ne vada.
| < Zurück | Weiter > |
|---|





